Лӱмгече
Туныктышо олмеш… журналист
Кужэҥер район Тошто Йӱледӱр кундемын шочшыжо, Марий Элын сулло журналистше Людмила Ивановалан – 70 ий.
Рӱдӧ марий газетыште ыштыше-влак кокла гыч шукынжо школышто тунеммышт годымак йоча газет дене кылым кучымо гыч ты пашалан кумылаҥыныт. Людмила Иванова гын тидын нерген шоналтенат огыл – туныктышо лияш ямдылалтын. Вет ачажат кужу жап туныктышылан ыштен, школымат вуйлатен. Сандене ӱдыржат Марий кугыжаныш университетыш туныктышо лияш шонен пурен, марий йылме ден литератур отделенийым ойырен налын. Ты предметлан школыштак шӱмаҥын.
Кӧ пала, тунем пытарымекыже, ала школыштак ышта ыле. Но распределений годым ойырен налме вержым весылан пуаш келшымыж дене шкежат вер деч посна кодын. Пашам кычалын, «Марий коммуна» газет редакцийыш толын лектын. Отпуск жапыште лачак корректор кӱлын, да тушко налыныт. «А вара, возыметым терген, журналист пашаш кусарена», – маныныт. Но возен кондымыжым культур отделыште туге удыркален пытареныт, изиш гына шинчавӱдшӧ лектын огыл. «Йӧршын возен ом мошто аман», – шоналтен шке семынже. Кумылжо чот волымым ужын, ик журналист лыпландараш пижын: «Ит ӧпкелалт, чылан тыге тӱҥалыт. Вес гана шкежат самырык-влакым тыгак туныкташ тӱҥалат».
Мо шонеда, ойлымыжо шукталтын. Журналист семын кушмекыже, молымат, самырык-влакым, ятырак туныктен. Нунын кокла гыч иктыже, Галина Кожевникова, университетыште тунеммыж годым тудын дене практикым эртымыж нерген тыге каласыш:
– Людмила Петровна деке логалмемлан эре таум ыштем. Тудо мыланем эрыкым пуэн. Каласен: «Мо тыланет келша, тидын нерген возо. Мый тыйым шке темем кышкарыште кучаш ом тӱҥал». Тыге ок ыште гын, журналист пашаш ала омат тол ыле.
Тыгеат вот лиеда. Журналист корныш шкенжын кузе шогалмыжым Людмила Петровна эреак шарнен шоген – весын кумылжым волташ тоштын огыл. Тудо пален: мастарлыкет сита гын, садыгак шонымашкет шуат. Практикым эртыше самырык ӱдырын мастарлыкшымат шижын да ужын моштен. Галина Кожевникова кызыт шкежат – уста журналистке.
А усталык куштылгын ок пуалт. Людмила Ивановаланат паша дене ӱшандарен сеҥаш кӱлын. Ӱшаненыт да «Ӱдырамаш корно» мужыр лаштыкым кучыктен пуэныт. Ончыч тудо ӱдырамаш-влакын куанышт да ойгышт нерген возен шоген гын, вара утларакше шоҥгыеҥ, тулык йоча, шкет ача але ава-влакын пӱрымашышт дене вургыжаш таратен. Тунам тиде лаштык ик эн лудалтше лийын.
Редакцийыште ыштымыж мучко Людмила Петровна социальный илышым келгын почын ончыктен. Тудлан пӱртӱсшак тыгай шижмашым пуэн – кеч-момат чон вошт колтен. Еҥын ойго ден куанжым умылен, поро мут дене полшаш тыршен. Сандене редакцийыштат неле годым эн ончыч тудлан эҥертеныт, да шкежат эреак мелын вашештен.
Тыгай ешыште тудо шочын-кушкын. Аваже эре гаяк ялыште кевытчылан ыштен гын, ачаже – туныктышылан. Нунын коклаште ваш умылымаш озаланен. Ӱдырышт гын туныктышо лияш шонен улмаш. А пӱрымаш журналист корныш савыралын. Но ты корным ойырен налмыж дене Людмила Петровна йоҥылыш лийын огыл – туныктышо гаяк шижмашыж да умылымашыж дене газет пашаште тудо тугаяк порылык шижмаш ден умылымашым шыҥдарен коден. Да кызытат жапше улмо годым, редакцийыш толын, мутшым вашталтен кая, кӱлеш годым полшашат ямде. Тугаяк мелын кодын газетланна.
«Марий Эл» газетын пашаче ешыж лӱм дене Людмила Петровнам чапле лӱмгечыж дене шокшын саламлена, тазалыкым, ласкалыкым да кужу ӱмырым тыланена!
Юрий ИСАКОВ.
Михаил Скобелевын фотожо.
